علی دایی و استیل گنگ در بوندسلیگا

 برای علاقه‌مندان به فوتبال در ایران، پایان جام ملت‌های آسیا 1996، درخشش تیم ملی و چند ستاره‌اش از جمله علی دایی، خداداد عزیزی و کریم باقری به معنای شروع دوران تازه‌ای برای فوتبال ایران بود. فوتبال ایران بعد از مدت‌ها استخوان می‌ترکاند و با بازیکنان کلاس بین‌المللی‌اش بازارهای جدیدی را پیدا می‌کرد؛ در عین حال محبوبیت این رشته ورزشی هم بیش از پیش شده و حضور هواداران در ورزشگاه‌ها به خصوص در بازی‌های ملی تمام‌نشدنی و صدهزار نفری بود.

 در این شرایط و در تابستان سال 1997 هفته‌نامه‌های ورزشی خبر از توافق بازیکنان ایرانی با تیم‌های بوندسلیگایی می‌دادند. خبرهایی که در ابتدا چندان جدی گرفته نمی‌شد اما به مرور تبدیل به خبر اول، سپس هیجان غیرقابل وصف نزد علاقه‌مندانی بود که هرگز بازیکنان ایرانی را در لیگ‌های معتبر ندیده بودند.

در این تابستان بود که علی دایی و کریم باقری به تیم آبی و سفید پوش آرمینیا بیله‌فلد رفتند و سپس خداداد عزیزی عازم کلن شد. دو باشگاهی که با بخت بد لژیونرهای ایرانی هردو سال بعد به دسته پایین‌تر رفتند اما از جمع لژیونرها این حضور یک ساله برای علی دایی تبدیل به یک نردبام بزرگ به سوی موفقیت شد. موفقیتی که خوابش را هم نمی‌دیدیم. اینکه علی دایی فقط یک سال بعد لباس تیم بایرن مونیخ را بر تن کند.

شاید نسل امروز نتواند حس و حال عاشقان فوتبال در آن دوره را درک کند اما گوش سپردن به خبرهای ورزشی یا خریداری سریع‌السیر روزنامه همشهری و تماشای صفحه ورزشی این روزنامه تنها راهی بود که می‌شد از نتیجه و عملکرد شب گذشته لژیونرها مطلع شد. این در همان زمانی است که بخش ورزشی شبکه خبر هم آرام آرام بزرگ می‌شد و به تبع آن اطلاع‌رسانی‌ها سرعت بیشتری می‌گرفت. کمی بعد از این دوران بود که روزنامه‌های پرتعداد ورزشی در ایران متولد شدند تا عملا فوتبال بدل به بخش مهمی از کیک سرگرمی ایرانیان بشود. اتفاقی که بدون درخشش این نسل از بازیکنان فوتبال ایران هرگز رخ نمی‌داد.

علی دایی در بین دیوار دفاعی آرمینیا بیله‌فلد مقابل هامبورگ که تونی ابوآ سعی در بهم زدن نظم آن دارد. او زیر نظر ارنست میدندورپ، مربی نامدار آلمانی( که بعدها برای هدایت تراکتور به ایران آمد) فصل خوبی در آرمینیا سپری کرد. درست مثل کریم باقری که او هم به عنوان یک هافبک نگاه‌های زیادی به سمت خود چرخاند و حتی گفته می‌شد که اسکات‌های باشگاه بایرن در ابتدا به دنبال استخدام وی بودند اما پاس گل دایی در بازی حماسی منجر به نتیجه چهار - چهار مقابل بایرن منتج به این شد که اولی هوینس او را به کریم ترجیح دهد و از بین دو سبیلو فوتبال ایران، یکی عازم شهر باواریا و تیم پرستاره و همیشه قهرمان آلمانی بشود.