اما این سیاره با وجود گرمای شدید و نزدیکی به ستاره میزبان خود، وجود بخار آب را در خود نشان میدهد که همین نشانگر این است که احتمالا این سیاره دارای جو است. با این حال، گروه پژوهش هشدار میدهد که این بخار آب ممکن است متعلق به این سیاره نباشد و در عوض روی ستاره و در نقاط خنک ستاره وجود داشته باشد.
سیاره GJ ۴۸۶ b حدود ۳۰ درصد بزرگتر از زمین است. جرم آن سه برابر زمین است و گرانشی قویتر از زمین دارد. این سیاره مدار خود را به دور ستاره کوتوله قرمز میزبان خود در کمتر از ۱.۵ روز زمینی کامل میکند.
در حالی که سیاره فراخورشیدی GJ ۴۸۶ b از مقابل ستاره خود عبور میکند، اگر اتمسفر داشته باشد، نور ستاره میزبان آن هنگام عبور آن از مقابل ستاره در حین عبور از میان آن گازها نیز عبور میکند و اثری در آن نور باقی میگذارد که اخترشناسان را قادر میسازد تا ترکیب آن را با استفاده از روشی به نام طیفسنجی انتقالی تعیین کنند.
دانشمندان از شبیهسازیهای رایانهای برای بررسی انواع مولکولها استفاده کردند و به این نتیجه رسیدند که محتملترین منبع این سیگنال، وجود بخار آب است.
دانشمندان خاطرنشان کردند: مشاهدات آینده جیمز وب ممکن است این منظومه را بیشتر به ما بشناساند. یک برنامه آینده از ابزار فروسرخ میانی(MIRI) جیمز وب برای مشاهده سمت روز این سیاره استفاده خواهد کرد. اگر این سیاره اتمسفر نداشته باشد یا فقط اتمسفر نازکی داشته باشد، انتظار میرود که گرمترین قسمت روز آن مستقیماً زیر ستاره باشد. با این حال، اگر داغترین نقطه جابجا شود، نشان دهنده جوی است که میتواند گرما را به گردش درآورد.
در نهایت، مشاهدات در طول موجهای فروسرخ کوتاهتر توسط ابزار دیگر جیمز وب نظیر تصویرگر فروسرخ نزدیک و طیفنگار بدون شکاف(NIRISS) برای تمایز بین جو سیاره و سناریوهایی نظیر لکههای خورشیدی مورد نیاز خواهد بود.
اگر وجود جو در GJ ۴۸۶ b تایید شود، اولین جوی خواهد بود که به طور قطع در اطراف یک سیاره فراخورشیدی سنگی شناسایی شده است.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر