گرد و غبار سنگین در اصفهان حاوی فلزات سنگین سرطان زا است

گرد و غبار سنگین در اصفهان حاوی فلزات سنگین سرطان زا است

مطالعات اخیر دانشگاهی حاکی از آن است که گرد و غبار در شهر اصفهان حاوی مقادیر زیادی عناصر سنگین مانند کادمیوم و سرب است که خطر ابتلا به انواع سرطان ها و بیماری های غیر سرطانی را افزایش می دهد. این عناصر سنگین از طریق استنشاق و تماس پوستی وارد بدن شده و جان افراد را به خطر می اندازد.

خبرگزاری ایلنا نوشت: نتایج مطالعه اداره محیط زیست دانشگاه آزاد اصفهان بر روی نمونه گرد و غبار منازل مسکونی در شهر اصفهان به این نتیجه رسیده است.تحقیقی که بر روی 200 نمونه از جنین ها و نوزادان متولد شده در شهر اصفهان انجام شد، نشان داد که افزایش میانگین ماهانه گاز مونوکسید کربن و ریزگردها باعث عدم تعادل در عملکرد و سلامت کبد و غده تیروئید در جنین می شود. و وزن و قد نوزادان در شهر اصفهان نیز با کاهش بزرگ مواجه شد.

محمد کوشاور، رئیس مرکز تحقیقات و مطالعات آب دانشگاه آزاد اصفهان و پژوهشگر حوزه محیط زیست در گفت وگو با خبرنگار ایلنا، با اشاره به خشکسالی رودخانه زاینده رود و باتلاق کوخونی در اصفهان، گفت: پدیده گرد و غبار و آلودگی در اصفهان است.وی افزود: بستر خشک رودخانه زاینده رود به طول 200 کیلومتر و رسوبات آلوده به فلزات سنگین در باتلاق کوخونی با وزش باد به سمت شهر حرکت کرده و باعث آلودگی شدید هوای این شهرستان شده است.

اصفهان در سال‌های اخیر با چالش‌های کم‌آبی، گرد و غبار و خشک شدن رودخانه زاینده‌رود و باتلاق کوخونی مواجه بوده است. با شروع فصل تابستان به دلیل وزش بادهایی که کانون های فرسایش را در اثر وزش باد فعال می کند، با افزایش آلودگی هوا مواجه می شوند.

کارشناسان محیط زیست با ضروری دانستن احیای رودخانه زاینده رود و اخذ تخصیص آب برای باتلاق کوخونی برای کاهش آلودگی هوا و حفظ سلامت شهروندان، هشدار می دهند که ادامه این روند ممکن است منجر به فاجعه زیست محیطی و بهداشتی در اصفهان شود. آنها همچنین اعمال محدودیت برای فعالیت صنایع آلاینده و ارتقای کیفیت سوخت خودروها را از دیگر راهکارهایی دانستند که می تواند این بحران را برطرف کند.

در ماه‌های اخیر بسیاری از فعالان ایرانی در شبکه‌های اجتماعی از شدت انتشار ذرات معلق و گرد و غبار در آسمان کشور گلایه کرده‌اند و گفته‌اند که خشکسالی و قطعی برق گاهی شرایط را سخت‌تر از الان می‌کند.از سوی دیگر کارخانه های کوچک و بزرگ زباله های خود را به رودخانه زاینده رود می ریزند و احتمال آلوده شدن رسوبات رودخانه به فلزات سنگین وجود دارد.

رودخانه زاینده رود با بیش از 400 کیلومتر طول در دهه های اخیر با امواج خشکسالی مواجه بوده است.برداشت غیرمجاز از بالادست این رودخانه، انتقال آب به سایر حوضه ها، تراکم جمعیت و تا حدودی بارندگی نسبتاً کم از جمله دلایلی است که برای خشکسالی زاینده رود عنوان شده است.به گفته برخی کارشناسان، مصرف بالای آب توسط شرکت های صنعتی در این استان صنعتی ایران به بحران کم آبی دامن زده است.