ایران: هر ۷ دقیقه یک مورد آلزایمر
ایران: هر ۷ دقیقه یک مورد آلزایمر
در آستانه ماه جهانی آلزایمر، کارشناسان سلامت در ایران هشدار دادند که پیر شدن سریع جمعیت میتواند این بیماری را به بحرانی جدی برای نظام سلامت و خانوادههای ایران تبدیل کند.
سرور عدوانی، استاد مغز و اعصاب دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، گفت: «هر هفت دقیقه یک نفر در ایران به آلزایمر مبتلا میشود.»او توضیح داد که شیوع این بیماری در بین افراد بالای ۶۰ سال تقریباً ۸ درصد است و خاطرنشان کرد که هزینه درمان بیماران آلزایمر سه برابر بیشتر از سایر بیماران است.
طبق گزارشهای منتشر شده در آگوست ۲۰۲۴، تعداد بیماران آلزایمر در ایران بین ۵۰۰۰۰۰ تا ۸۰۰۰۰۰ نفر تخمین زده میشود. این تعداد در مقایسه با جمعیت سالمند تقریباً ۱۰ میلیون نفری نگرانکننده است و نشاندهنده بزرگی چالشهای پیش رو است.
مطالعات جمعیتی نشان میدهد که ایران در حال تحولات جمعیتی سریعی است. انتظار میرود تعداد سالمندان در سه دهه آینده سه برابر شود و از تقریباً ۹ میلیون نفر در حال حاضر به بیش از ۲۷ میلیون نفر افزایش یابد. این بدان معناست که از هر سه ایرانی، یک نفر سالمند خواهد بود.
اگر نرخ شیوع فعلی بین ۸ تا ۱۰ درصد باقی بماند، تعداد افراد مبتلا میتواند تا سال ۲۰۵۱ از ۲ میلیون تا ۲.۷ میلیون نفر متغیر باشد. با این حال، کارشناسان معتقدند که این تخمینها ممکن است خوشبینانه باشند، زیرا دادههای جهانی نرخهای بالاتری را نشان میدهند، در حالی که نرخهای پایین در ایران به تشخیص زودهنگام ضعیف نسبت داده میشود.
در حال حاضر بیش از ۵۰ میلیون نفر در سراسر جهان با زوال عقل زندگی میکنند و سازمان بهداشت جهانی تخمین میزند که این تعداد تا سال ۲۰۵۰ به ۱۵۳ میلیون نفر خواهد رسید. کشورهایی مانند فنلاند و بریتانیا در صدر فهرست کشورهایی با بالاترین نرخها قرار دارند. این نشان میدهد که ایران، با روند رو به رشد پیری خود، ممکن است به زودی به میانگین جهانی برسد یا حتی از آن فراتر رود.
بواسطة ali mashadi
on
شهریور ۱۱, ۱۴۰۴
Rating:


آمار ابتلای یک نفر به آلزایمر در هر ۷ دقیقه، زنگ خطری جدی برای نظام سلامت ایران است. با شتاب گرفتن روند سالمندی، لزوم تدوین سیاستهای ملی برای پیشگیری، غربالگری و حمایت از خانوادهها بیش از هر زمان دیگری احساس میشود.
پاسخ دادنحذف
پاسخ دادنحذفآلزایمر دیگر یک مشکل فردی نیست؛ بلکه تهدیدی اجتماعی و اقتصادی برای ایران در حال سالمند شدن است. سرمایهگذاری در پژوهش، آموزش عمومی و توسعه خدمات مراقبتی میتواند بار سنگین این بیماری را در سالهای آینده کاهش دهد.