فرش دستباف ایران: ۷۰ درصد از بافندگان این حرفه را ترک کردهاند
فرش دستباف ایران: ۷۰ درصد از بافندگان این حرفه را ترک کردهاند
مدیرعامل اتحادیه سراسری تعاونیهای فرش دستباف ایران فاش کرد که تقریباً ۷۰ درصد از بافندگان ایرانی در پنج سال گذشته به دلیل فقدان بیمه اجتماعی، درآمد پایدار و آشفتگی بازار، حرفه خود را رها کردهاند. او هشدار داد که ادامه این وضعیت، هویت فرهنگی و اقتصاد خانواده را در مناطق روستایی تهدید میکند.
عبدالله بهرامی گفت: «حرفه قالیبافی که زمانی ستون اقتصاد خانواده برای خانوادههای صنعتگر در مناطق روستایی و حومه شهرهای ایران بود، دیگر حتی در اولویت مشاغل خانگی نیز قرار ندارد.» وی افزود: «صنعت فرش دستباف ایران که زمانی منبع غرور ملی و نمادی از فرهنگ ایرانی و همچنین سنگ بنای معیشت هزاران خانواده بود، امروز با چالشهای عمیقی روبرو است که بقای آن را تهدید میکند.»
او توضیح داد که فرش دستباف ایران با سه تهدید عمده روبرو است: «بیتوجهی نظام بیمه ملی برای کارگران این بخش، گرانی مواد اولیه، کاهش قدرت خرید مصرفکننده و نبود بازارهای صادراتی مؤثر.»
مدیرعامل اتحادیه سراسری تعاونیهای فرش دستباف ایران افزود: «با وجود شعارهای دولت مبنی بر حمایت از این صنعت، نمیتوان از بافندهای که از ابتداییترین خدمات بهداشتی محروم است و نمیداند که آیا فردا میتواند نخ و مواد اولیه (مانند طنابهای نخی و ابریشمی) را برای ادامه کار خود خریداری کند یا خیر، انتظار تولید کالاهایی در سطح جهانی را داشت.»
بهرامی خاطرنشان کرد: «میانگین سنی بافندگان فعال فعلی از ۴۵ سال فراتر رفته است و اگر جوانان وارد این حوزه نشوند، در دهه آینده با بحران واقعی کار برای این صنعت-صنعت مواجه خواهیم شد.»
وی ادامه داد: «وقتی تولیدکنندگان خانگی در مناطق کمتر توسعهیافته در تهیه نقشهها، ابزار بافت و مواد اولیه با مشکل مواجه میشوند، طبیعی است که قادر به ادامه این حرفه نخواهند بود.»
او تأکید کرد که وضعیت فعلی «فقط یک مسئله اقتصادی نیست، بلکه تهدیدی مستقیم برای هویت فرهنگی ایران است» و افزود: «فرش ایرانی صرفاً یک کالا نیست، بلکه سندی زنده است که تاریخ، فرهنگ و مهارت نسلهای این کشور را در خود جای داده است. ناپدید شدن بافنده به معنای ناپدید شدن بخشی از حافظه تاریخی ایران است.»
بواسطة ali mashadi
on
مهر ۱۶, ۱۴۰۴
Rating:
کاهش ۷۰ درصدی بافندگان فرش دستباف در ایران نشانهای نگرانکننده از فروپاشی یکی از مهمترین صنایع فرهنگی کشور است؛ صنعتی که نهتنها منبع درآمد هزاران خانواده روستایی بود، بلکه بخشی از هویت ملی ایران به شمار میرفت.
پاسخ دادنحذفنبود حمایت بیمهای و اقتصادی، رکود بازار و بیتوجهی به صادرات، بسیاری از هنرمندان این حوزه را به ترک دار قالی واداشته است؛ روندی که در صورت تداوم، میتواند به از بین رفتن میراثی چندصدساله بینجامد.
پاسخ دادنحذف