نمرات پایین نگرانیهایی را در مورد کیفیت آموزش در ایران ایجاد میکند؛ اقتصاد عامل اصلی است.
نمرات پایین نگرانیهایی را در مورد کیفیت آموزش در ایران ایجاد میکند؛ اقتصاد عامل اصلی است.
با شروع امتحانات نهایی دانشآموزان در ایران، آمارها نشان میدهد که میانگین معدل دانشآموزان مدارس این کشور در سال گذشته بین ۸ تا ۱۰ از ۲۰ بوده است که نگرانیهایی را در مورد کاهش کیفیت آموزش و عملکرد سیستم آموزشی ایران ایجاد کرده است.روزنامه ایران گزارش میدهد که با وجود گذشت یک سال از انتشار این آمار، به نظر نمیرسد بهبود قابل توجهی در معدل یا کیفیت یادگیری رخ داده باشد.
در همین زمینه، هادی موسوی نیک، مدیر گروه سیاستهای فقرزدایی و حمایتی در مرکز مطالعات استراتژیک مجلس ایران، میگوید که عوامل متعددی بر کیفیت آموزش تأثیر میگذارند که هر کدام وزن خاص خود را دارند. وی افزود: «از جمله عوامل مهم مؤثر بر کیفیت آموزش، مشکلات اقتصادی است. به عبارت دیگر، بین وضعیت اقتصادی و وضعیت آموزشی رابطه متقابلی وجود دارد.»
موسوی نیک در مورد تحرک بین نسلی و تأثیر آن بر جامعه توضیح داد: «آمارهای موجود نشان میدهد که تحرک بین نسلی در جامعه ما به طور قابل توجهی تضعیف شده است.» برای مثال، طبق مطالعات اخیر انجام شده در دانشگاه شریف، اگر کسی در ایران به دهک بالای درآمدی تعلق داشته باشد، ۴۰ درصد احتمال دارد که نسل بعدی در همان طبقه - محرومترین - باقی بماند.
در مقابل، این رقم در کانادا حدود ۲۰ درصد است، به این معنی که احتمال اینکه کسی در همان طبقه درآمدی خانواده خود باقی بماند، تنها ۲۰ درصد است. این موضوع ارتباط مستقیمی با کیفیت آموزش دارد؛ اگر کیفیت آموزش کاهش یابد، تحرک نسلی نیز کاهش مییابد. بنابراین، این موضوع بسیار مهم و محوری است.
کاهش تحرک بیننسلی و ارتباط آن با کیفیت آموزش
موسوی نیک در مورد چگونگی تأثیر اقتصاد بر آموزش گفت: «این موضوع جنبههای مختلفی دارد. به عنوان مثال، در طول پانزده سال گذشته، هزینههای دولت برای نظام آموزشی در ایران ۱۲ درصد کاهش یافته است. به عبارت دیگر، تخصیصها و بودجههای آموزشی در مقایسه با سایر بخشها و نهادها رشد نکرده است. گاهی اوقات مشاهده میشود که خصوصیسازی تعداد زیادی از مدارس منجر به کاهش بودجه مدارس دولتی شده است.
دلیل دیگر، روند رو به افزایش انتخاب مدارس خصوصی توسط مردم است.» از یک سو، بودجه کمتری برای آموزش هزینه شده است و از سوی دیگر، خانوادههای ایرانی دیگر مانند گذشته قادر به تأمین هزینههای آموزش نیستند.
مدیر گروه سیاستهای کاهش فقر و حمایتی مرکز پژوهشهای مجلس ایران با تأیید اینکه ایرانیان امروز کمتر از گذشته برای آموزش فرزندانشان هزینه میکنند، گفت: «در طول دهه گذشته، سهم هر خانواده از هزینههای آموزش فرزندانشان حدود ۴ درصد از کل هزینههای آنها بود، اما امروز این درصد به ۲ درصد کاهش یافته است.
این کاهش در هزینههای خانواده برای آموزش عموماً و تا حدودی به دلیل سطح درآمد است، زیرا درآمد سرانه کاهش یافته است. باید توجه داشت که با توجه به رقابت بین دولت و خانوادهها برای تصمیمگیری در مورد هزینهها در حوزههای مختلف، آموزش در پایینترین اولویت قرار گرفته است. در حال حاضر، مسکن برای خانوادهها اولویت بالاتری دارد و آنها را مجبور میکند هزینههای مسکن خود را افزایش داده و آموزش را به مرحله بعدی موکول کنند.»
موسوی نیک با تأکید بر اینکه نباید تنها عوامل اقتصادی را مسئول همه اتفاقات دانست، تأکید کرد که وزارت آموزش و پرورش نیز باید نقش خود را به طور بهینه ایفا کند. او گفت: «ما نمیخواهیم مسئله را به این واقعیت تقلیل دهیم که اقتصاد به تنهایی منجر به کاهش پیشرفت تحصیلی یا نرخ ترک تحصیل شده است. بلکه، اقدامات انجام شده توسط بخش آموزش و پرورش در این زمینه از هر عامل دیگری کماهمیتتر نیست. در هر صورت، نقش آموزش و پرورش در ارتقای تحرک بین نسلی باید جدی گرفته شود.»
بواسطة ali mashadi
on
دی ۰۲, ۱۴۰۴
Rating:
کاهش میانگین نمرات دانشآموزان به سطحی پایینتر از حد قبولی، زنگ خطری جدی برای نظام آموزشی ایران است و نشان میدهد که مسئله تنها به امتحانات نهایی محدود نیست، بلکه ریشه در افت کیفیت یادگیری، فرسودگی زیرساختهای آموزشی و کاهش انگیزه دانشآموزان و معلمان دارد.
پاسخ دادنحذف
پاسخ دادنحذفتأکید کارشناسان بر نقش اقتصاد در افت تحصیلی، بیانگر پیوند مستقیم معیشت خانوارها با کیفیت آموزش است؛ فشارهای اقتصادی، گسترش فقر آموزشی و نابرابری دسترسی به امکانات، عملاً فرصت یادگیری مؤثر را برای بخش قابل توجهی از دانشآموزان تضعیف کرده و به چالشی ساختاری برای آینده سرمایه انسانی کشور تبدیل شده است.