ایران: «مرگ خاموش» صنعت را تهدید می‌کند و نسبت به بیکاری گسترده هشدار می‌دهد

 

ایران: «مرگ خاموش» صنعت را تهدید می‌کند و نسبت به بیکاری گسترده هشدار می‌دهد

کمبود انرژی ایران به حدی شدید شده است که صنعتگران این وضعیت را «مرگ خاموش صنعت» توصیف می‌کنند. فعالان صنعتی خاطرنشان می‌کنند که محدودیت‌های انرژی، تأسیسات تولیدی را مجبور به فعالیت با کمتر از ۵۰ درصد ظرفیت خود کرده است که منجر به کاهش قابل توجه سودآوری شده است. آنها نسبت به فرسایش تأسیسات صنعتی و احتمال اخراج گسترده کارگران هشدار می‌دهند.

با بدتر شدن کمبود انرژی سال به سال و اینکه صنعت اولین هدف دولت هنگام اعمال محدودیت‌ها است، شایعاتی مبنی بر افزایش احتمالی قیمت انرژی، از جمله گاز، برق و سوخت دیزل تعیین شده برای بخش صنعت، وجود دارد.در این زمینه، معاون وزیر صنعت و تجارت ایران اظهار داشت که چندین پروژه اصلاح انرژی توسط نهادهای مختلف در حال پیگیری است. سعید شجاعی با تأکید بر تأثیر افزایش قیمت انرژی و سوخت بر بخش صنعت، بر لزوم اجتناب از تصمیمات مقطعی در مورد انرژی تأکید کرد.

او هشدار داد که تاب‌آوری صنایع به دلیل عدم تعادل‌های اخیر انرژی به شدت تضعیف شده است و خواستار اتخاذ تصمیماتی در رابطه با اصلاحات قیمت انرژی بدون ارائه جایگزین برای این بخش شد. او استدلال کرد که این اصلاحات می‌تواند منجر به افزایش قیمت انرژی برای صنایع تا ۳۰۰ درصد شود که عواقب جبران‌ناپذیری از جمله اخراج گسترده نیروی کار صنعتی را به همراه دارد.

پیامدهای سیاست‌های پراکنده

سعید شجاعی، معاون برنامه‌ریزی و توسعه محیط کسب و کار وزارت صنعت، معدن و تجارت ایران، به روزنامه دنیای اقتصاد گفت که قیمت برق برای بخش صنعت در چهار سال گذشته ۳۲۰ درصد افزایش یافته است، در حالی که قیمت گاز ۲۶۳ درصد افزایش یافته است. او افزود که اقلام هزینه‌ای جدیدی مانند هزینه‌های انتقال برق به قبوض اضافه شده است که عملاً برای صنعتگران سه برابر نرخ رسمی هزینه دارد. او تأکید کرد که این بی‌ثباتی سیاست‌ها و عدم شفافیت، صنعتگران را با چالش‌های جدی مواجه کرده است.

او در ادامه گفت که صنعتگران انرژی ارزان دریافت نمی‌کنند. او توضیح داد که وقتی سایر هزینه‌ها، که صنایع کشورهای دیگر متحمل نمی‌شوند، مانند اثرات تحریم‌ها و هزینه تأمین مواد اولیه، در نظر گرفته شود، آنچه صنایع داخلی برای انرژی می‌پردازند، تفاوت چندانی با آنچه صنایع کشورهای توسعه‌یافته می‌پردازند، ندارد. 

در واقع، این هزینه در مقایسه با کشورهای منطقه که منابع انرژی دارند، بالاتر است. این مقام صنعتی افزود که بار مشکلات به افزایش هزینه‌های انرژی محدود نمی‌شود. دستمزدها در طول سه سال گذشته ۱۰۰ درصد افزایش یافته است، در حالی که هزینه‌های تولید ۱۷۰ درصد افزایش یافته است. او تأکید کرد که این شرایط برای فلج کردن هر بخش صنعتی و کاهش شدید تاب‌آوری آن کافی است. او خاطرنشان کرد که این بار مشکلات بر صنعت تحمیل می‌شود، اما همچنان انتظار می‌رود که این صنعت فعال بماند و نقش خود را در دستیابی به توسعه صنعتی ایفا کند.

شجاعی توضیح داد که در حال حاضر بیش از ۴۰ درصد محدودیت‌های گاز بر صنایع بزرگ اعمال می‌شود و کارخانه‌ها اخطارهایی مبنی بر قطع قریب‌الوقوع برق دریافت کرده‌اند. او اظهار داشت که در غیاب زیرساخت‌های کافی و با تحمیل هزینه‌های اضافی بر صنعت، پایه‌های بخش صنعت به طور سیستماتیک در حال نابودی است و پدیده صنعت‌زدایی در حال تشدید و اجرا است.

افزایش احتمالی ۳۰۰ درصدی هزینه‌های انرژی صنعتی

شجاعی توضیح داد که اگر دستورالعمل‌های در حال بررسی در سطح دولت تصویب و اجرا شوند، برآوردها نشان می‌دهد که هزینه‌های انرژی برای بخش صنعت می‌تواند طی سه سال آینده تا ۳۰۰ درصد افزایش یابد.

معاون برنامه‌ریزی و توسعه محیط کسب و کار وزارت صنعت افزود که اثرات عدم تعادل انرژی، همراه با وضعیت "نه جنگ و نه صلح"، مشکلات اخراج کارگران و کاهش تعداد قابل توجهی از مشاغل صنعتی را تشدید کرده است. او توضیح داد که میانگین هزینه ایجاد یک شغل صنعتی تقریباً ۱.۶ میلیارد تومان است و تأکید کرد که مشاغل صنعتی ذاتاً پایدار هستند و به راحتی ایجاد نمی‌شوند. او هشدار داد که اگر اصلاحات انرژی بدون بررسی دقیق اجرا شود، ایران با موج عظیمی از بیکاری در بخش صنعت روبرو خواهد شد.

او اشاره کرد که برخی از صنایع در حال حاضر به اخراج کارگران روی آورده‌اند، در حالی که برخی از تأسیسات به سمت تعطیلی در حرکت هستند و تأکید کرد که این روند با افزایش هزینه‌های انرژی بدتر خواهد شد. وی افزود: نمی توان این مسائل را نادیده گرفت یا با تصمیمات مقطعی به آنها رسیدگی کرد، زیرا هر تصمیمی بر زنجیره ای به هم پیوسته تأثیر می گذارد که در نهایت منجر به حذف مشاغل موجود می شود.